Taşlık

- Hayatın anlamı ne?

- Bilmiyorum. Bir anlamı olması mı gerekiyor?

- Bilmem... Sadece... Bazen, anlamı kaybolduğunda, zorlaşıyor nefes almak.

-Ve bir sürü soru ile baş başa kalıyorsun.

- Evet.

- Ne yapacağını bilmiyorsun.

- Evet.

- Her şey b*ktan geliyor.

- Evet.

- Ne sağlıklı olmak yeterli oluyor, ne etraftaki sana değer veren insanlar, ne uçan kuşlar, ne parlayan güneş, ne de görebilmek.

- Hı hı.

- Tanrı'yı da hissedemez oluyorsun.

- Evet. Evet. Evet.

- Kimseye de anlatamıyorsun. Saçmaladığını söyleyecekler, nankör olduğunu söyleyecekler, bunların hepsinin boş olduğunu söyleyecekler. Biliyorsun. Dünyada hayatın anlamını düşünmekten daha önemli sorunların olduğunu söyleyecekler.

- Ve ben de onlara katılacağım. Kendime kızacağım.

- Ve anlamsızlık kolay mı gelecek o zaman? Kaybolup gidecek mi düşünceler?

- Değişmeyecek.

- Baksana şu taşlara. Ne anlamları var? Buradalar, görüyoruz, alıyoruz elimize, varlar işte! Ama anlamları ne? Neden varlar?

- Öyle olması gerektiği için mi varlar? Başka türlü olamayacağı için? Belki de... Yok anlam manlam. Sadece varlar. O kadar. Önemli de değil var olup olmamaları.

- Kim bilir? "Ben bir taşım." diyemiyorlar. Düşünmüyorlar anlamlarını. Burada böylece duruyorlar.

- Taş olmak istedim.

- Gerçekten mi? Dayanabilir miydin acaba?

- Neden zor olsun ki?

- İnsan olarak belki bir anlamın olacağı inancı var içinde. Taş olsan, nasıl anlam bulabilirsin ki?

- Aramam ki. Anlam aramayınca, bulamadım diye de üzülmem. Hem belki daha anlamlı olur taş olmak. Of, ne bileyim.

- Saçmalayasın vardı ve saçmaladın sanırım.

- Öyle yaptım, değil mi?